Emile Erensplein

In het kader van de ontsluiting van het plan 'Streep' zijn nieuwe wegen aangelegd en woningen gebouwd. Het college van burgemeester en wethouders besloot op 15 oktober 1996 om aan een van deze wegen de naam Emile Erensplein toe te kennen.

Maria Emilius Josephus Hubertus Erens

Maria Emilius Josephus Hubertus Erens wordt op 27 april 1865 geboren te Schaesberg op de hoeve Huis de Kamp. Hij groeit op in een streng katholiek milieu.
In 1878 gaat Emile studeren op de kostschool te Rolduc en naderhand volgt hij de studie voor notaris. Voordat hij echter deze studie kan afsluiten wordt hij ernstig ziek. Hij geneest op wonderbaarlijke wijze en krijgt het advies van de dokter om kweker te worden. Buitenlucht zou goed zijn voor zijn zwakke gezondheid. Zijn opleiding volgt hij in Keulen en Hoeilaart (in de buurt van Brussel).

Anjers

In 1894 gaat hij wonen in Heemstede. Na zijn huwelijk met Josephine Bouvy neemt hij zijn intrek in het poortgebouw van het Oude Slot te Heemstede.
Zijn kwekerij ('t Clooster genoemd) is dichtbij en hij legt zich toe op het kweken en veredelen van anjers, waardoor hij wereldberoemd wordt.

Het Oude slot ontwikkelt zich als een culturele ontmoetingsplaats voor schrijvers, schilders en beeldhouwers. Enkele bekende bezoekers zijn Isaac Israels, Lodewijk van Deyssel, Anton Pieck, Godfried Bomans en natuurlijk zijn broer Frans Erens.

Hagiografie

De avonden brengt hij door met het bestuderen van kunst en literatuur, vooral de levens van heiligen hebben zijn interesse. Op latere leeftijd legt hij zich toe op de hagiografie (levensbeschrijving van heiligen). Eerst wordt het leven van de heiligen uitvoerig bestudeerd. Hij maakt zich als het ware vertrouwd met hen en begint dan pas te schrijven. Door zijn nauwgezetheid duurt het dan ook lang voordat een studie af is.

In 1906 worden zijn korte verhalen gepubliceerd en pas na twintig jaar volgt het boek 'De heilige Pelgrim' over het leven van Benoît Joseph Labre.
In 1937 wordt zijn werk uitgegeven over Jean Marie Baptiste Vianney, de pastoor van Ars. In 1940 publiceert hij het boek 'Kluizenaressen' en in 1949 (op 84-jarige leeftijd) 'Uit het leven van Marguerite-Marie Alacoque'.

Tijdens zijn laatste levensjaren maakt hij nog dagelijks wandelingen en geniet van de landelijke geluiden. Het gezichtsvernogen heeft hem imiddels in de steek gelaten, maar de bloemen herkent hij op de tast en de geur.Paus Pius XII verheft hem tot ridder in de orde van Sint Gregorius de Grote.

Emile Erens overlijdt op 16 april 1951, de feestdag van Sint Benoît Labre, de heilige waarover hij zijn eerste hagiografie schreef.