Kochstraat

Robert Koch werd geboren op 11 december 1843 in Clausthal Duitsland. Hij kwam uit een gezin van 11 kinderen. Zijn vader was mijnopzichter. Robert verbaasde zijn ouders door ze op vijfjarige leeftijd te vertellen dat hij zichzelf lezen had geleerd met behulp van de kranten. Dit was al een voorbode van het feit dat hij zeer intelligent was. Hij ging naar het Gymnasium waar hij een voorkeur voor biologie ontwikkelde. Ook had hij net als zijn vader een grote drang om te reizen.

Aan de universiteit van Göttingen begon hij in 1862 met de studie medicijnen. Hij volgde er onder andere colleges van professor Jacob Henle, die van mening was dat infectieziektes werden veroorzaakt door levende organismen.
In 1866 ging hij naar Berlijn en studeerde gedurende een half jaar scheikunde. In 1869 vestigde hij zich in Rackwitz en daarna in Wollstein waar hij chirurg was en hij de uitrusting voor een klein laboratorium kocht. Hier begon hij met zijn baanbrekend onderzoek.

Anthrax (miltvuur) was een ziekte onder schapen en ander vee die veel slachtoffers maakte. De bacil vermenigvuldigt zich snel in hun bloed en vormt daarbij sporen. Als een besmet kadaver wordt begraven, blijven de sporen nog jarenlang in leven. Schapen krijgen miltvuur door te grazen op besmet land. De enige veilige manier om de kadavers op te ruimen is verbranding. Er was al aangetoond dat miltvuur waarschijnlijk werd veroorzaakt door microscopisch kleine organismen. Koch kweekte deze organismen en ontdekte dat de anthrax bacil sporen vormde die jarenlang in leven konden blijven. Hij infecteerde een groep muizen met bloed van dieren die gestorven waren door miltvuur en een andere groep met bloed van gezonde dieren. De eerste groep muizen stierf door miltvuur, terwijl de andere groep gezond bleef. Dit bevestigde het werk van andere wetenschappers, die al bewezen hadden dat de ziekte kon worden overgebracht door besmet bloed. Dit stelde Koch echter niet tevreden. Hij wilde ook onderzoeken of de anthrax bacil deze ziekte veroorzaakte als ze nooit in contact was geweest met dieren. Om dit aan te tonen kweekte hij de bacillen. In 1876 publiceerde hij zijn resultaten, die bekend werden als de Stellingen van Koch. Hij deed verder onderzoek naar ziekten die veroorzaakt werden door geïnfecteerde wonden.

In 1880 werd hij benoemd als lid van het Reichs-Gesundheitsamt in Berlijn en kreeg hij de middelen voor een eigen laboratorium. Hij ontwikkelde vele micro-biologische technieken onder andere methoden voor het gebruik van hete stoom voor het steriliseren van instrumenten en het kweken van culturen. In 1882 ontdekte hij de bacil die verantwoordelijk was voor de ziekte tuberculose. Omdat hij ook in het buitenland bekend raakte kreeg hij uitnodigingen van regeringen om te helpen bij de bestrijding van epidemische ziekten. Zo ging hij in 1883 naar Egypte om onderzoek te doen naar een uitbarsting van cholera in dit land. Naderhand stelde hij regels op om deze epidemieën onder controle te krijgen.

In 1885 werd hij benoemd tot professor aan de universiteit van Berlijn. Hij ging verder met zijn onderzoek naar bestrijding van tuberculose door het ontwikkelen van diverse preparaten. Tussen 1896 en 1904 reisde hij verder nog naar onder andere Zuid Afrika, Indië en Afrika om onderzoek te doen naar runderpest, malaria en zwartwater koorts. Hij kreeg veel onderscheidingen waaronder in 1905 de Nobelprijs voor geneeskunde. Koch stierf op 27 mei 1910 te Baden Baden.